Begijnhoven zijn een uniek fenomeen in de Lage Landen. De eerste emeenschappen ontstonden in de dertiende eeuw en verspreidden zich snel over een gebied dat zowel de Nederlanden, Noord-Frankrijk, als delen van het huidige Duitsland en Zwitserland omvatte. De typische woonvorm van ′hoven′ is het sterkst vertegenwoordigd in de Zuidelijke Nederlanden, waar ze de tijd glansrijk hebben doorstaan.
In het dagelijkse leven in begijnhoven speelden muziek en zang een belangrijke rol. Muziek weerklonk in de eerste plaats in de begijnhofkerk of -kapel, en gedurende de processies waaraan de begijnen deelnamen. Buiten de kerk was het de begijnen toegestaan om op vastgestelde momenten devote liederen te zingen. Daarnaast was muziek ook aanwezig in het onderwijs dat
door en aan begijnen werd verstrekt.
De vocale muziek op deze CD is afkomstig uit de begijnhoven van Amsterdam, Antwerpen, Brugge, Mechelen en Turnhout. De selectie weerspiegelt de belangrijkste thema′s die in de begijnhofgezangen aan bod komen.
Belangrijkst waren de gezangen die door of voor vrouwen werden gezongen. Zo was Maria de patrones van enkele begijnhoven (zoals Brussel, Hoogstraten), en werden ook andere vrouwelijke heiligen vereerd (Maria Magdalena, Ursula en de elfduizend Maagden). De populairste was ongetwijfeld Catharina van Alexandrië (patrones in ondermeer Diest, Hasselt, Mechelen). Vanaf de zeventiende eeuw werd een relatief onbekende heilige, Begga, actief gepromoot als patrones van de begijnen, en werden zowel Latijnse als Nederlandse gezangen over Begga gezongen. Onder de (voornamelijk Antwerpse en Leuvense) geleerden van die tijd
woedde trouwens een heftige pennetwist over de vraag of Begga ook echt de stichteres van de begijnhoven was.

"Psallentes zingt zeer geschoold, muzikaal verzorgd als de fijnste Mechelse kant (kenners zullen beamen dat de Mechelse kant de andere
kant overtreft in finesse). Of de begijnen even zuiver zongen is een andere vraag..." (Ludwig Van Mechelen - www.klassiek-centraal.be)